Tweede zwangerschap en borstvoeding

Ik ben weer zwanger! Wat een prachtig gevoel is dit. We wilde graag een tweede kindje maar zijn we geen ouders die dit “plannen”. We hadden beide zo van; het gebeurd wanneer het gebeurd! En ja hoor, eind november 2021 kwamen we erachter dat ik zwanger ben van ons tweede kindje.

Mijn eerste gedachte? “Oh my god! Ik ben zwanger wat geweldig!” Kort daarna kwam mijn dochter (toen 1,5 jaar) aangerend vanuit de slaapkamer. Mijn gedachte: “oh my god! Ik ben zwanger wat nu….”

Dat veranderde natuurlijk al heel vlug. Ik had voor mijn tweede zwangerschap altijd het gevoel dat ik een schuldgevoel zou krijgen tegenover mijn dochter als ik weer zwanger zou raken. Geen idee waarom ik dit dacht eigenlijk maar toen het eenmaal zover was had ik helemaal geen schuldgevoel.

Vanaf de eerste dag tot 4 maanden van de zwangerschap van mijn dochter heb ik iedere dag overgegeven en was ik de hele dag door misselijk. Wat een hel was dat om je zo te voelen. Toen ik erachter kwam dat ik weer zwanger was dacht ik gelijk “oh nee straks ga ik me weer zo voelen! En ik heb nu een kleine rondrennen”. Gelukkig voelde ik me goed, wat was ik opgelucht! <fast forward 2 weken verder> Nope… ik voelde me ineens totaal niet goed. Weer constant misselijk en ongelofelijk vermoeid, niet weer he dacht ik..

Ik ben fulltime moeder en dus 24/7 bezig met mijn dochter. Om je zo zwak te voelen terwijl er een kleine tornado door het huis gaat is dus heel zwaar. Snel voelde alles fysiek ook veel zwaarder en ging alles wat moeilijker.

Aan het begin van je zwangerschap krijg je een aantal bloedtesten (standaard procedure) en hieruit bleek dat mijn vitamine D enorm laag was. Ik zat op 5 waardes en het gemiddelde is 50. Yup, dat is inderdaad erg laag. Ik moest gelijk beginnen met het innemen van vitamine D en voelde me snel al minder vermoeid. De misselijkheid bleef helaas, mijn lichaam kan gewoon niet zo goed tegen hormonen.

Ik gaf mijn dochter ook nog borstvoeding. Mijn verloskundige gaf aan dat dit helemaal geen probleem is en ik hier gewoon mee kan doorgaan. “Als de baby is geboren dan kun je gaan tandem voeden” vertelde ze. Oke, interessant en ingewikkeld dacht ik.. Tandem voeden is dus eigenlijk beide kinderen voeden aan de borst maar daar zou voor mijn dochter dan wat “regels” bij komen kijken..

Als de baby is geboren heeft hij/zij borstvoeding meer nodig dan haar omdat zij natuurlijk al vaste voeding eet. Plus mijn dochter dronk nog maar 1 keer per dag bij me en dat was voordat ze ging slapen. “Moet lukken! Ik kijk er enorm naar uit” dacht ik. Toen begon door de zwangerschap mijn borsten te veranderen en werden heel gevoelig. Die 1 keer per dag borstvoeding geven aan mijn dochter ging van ons ‘bonding moment’ naar een ‘ah nee niet weer moment’. Ik probeerde het zolang mogelijk vol te houden omdat ik wist dat ze het nodig had om in slaap te vallen. Ga ik mezelf in mijn vingers snijden als we er nu mee stoppen? Valt ze dan nog zo rustig en makkelijk in slaap? Geen idee, ik moet het gewoon proberen want ik kan dit niet meer volhouden.

Na wat research en brainstormen ben ik mijn dochter gaan overhalen om vanuit een flesje melk te drinken. Ik gaf haar eerst het pyjamapapje van Nestlé. Deze komt in verschillende smaken en is net als borstvoeding wat zoetig. Ze vond het niet direct het beste wat er was maar kwam er snel genoeg achter dat er eigenlijk niks anders was. Het pyjamapapje is vanaf 6 maanden en zij was al 2 jaar dus het vulde haar nauwelijks. Ik stapte al snel over naar halfvolle melk of dreumes melk van Nutricia. Dit gaat gelukkig goed en ze is van de borstvoeding af. Soms vraagt ze er nog weleens naar maar meer uit nieuwsgierigheid omdat ik zei dat het ‘op’ was. Ik ben heel trots op mijn lichaam dat ik mijn dochter 2 jaar borstvoeding heb kunnen geven in combinatie met mijn tweede zwangerschap!

Geef jij jouw baby/kind(eren) borstvoeding? Geef je ze jouw baby/kind(eren) borstvoeding tijdens een zwangerschap? Of ben je van plan om borstvoeding te geven? Laat een reactie achter met jouw ervaring!