Eerlijk antwoord? Het is niet zo makkelijk om hoogzwanger te zijn en een kleine van 2 jaar rond te hebben rennen. Ik ben fulltime moeder dus dat betekent dat ik 24/7 bezig ben met mijn dochter. Mijn man is gelukkig enorm behulpzaam en helpt natuurlijk met alles buiten zijn werktijden om. Toen ik zwanger was van mijn dochter ging alles wat gemakkelijker omdat ik toen natuurlijk veel meer tijd had om te rusten.
Een dreumes voorbereiden op de komst van de baby. Hoe doe je zoiets eigenlijk? Ik vertelde mijn dochter na de eerste echo dat er een baby in mama’s buik zat. Zij was toen nog 1,5 jaar en dacht “heh een baby in mama’s buik? Het zal wel ik ga nu weer verder spelen!” Nog totaal geen besef van wat er nou eigenlijk allemaal gebeurd.
Ik ben een moeder die veel met mijn kind praat, ik leg haar dingen zoveel mogelijk en uitgebreid uit en geef haar hierbij ook voorbeelden zodat ze het beter kan begrijpen. Vaak denken mensen <in> dat kleine kinderen nog niet veel begrijpen. “Ach dat komt later wel! Ze is nog veel te klein dat begrijpt ze echt nog niet” hoor je dan. Ik zie het zelf niet zo kleine kinderen zijn net als sponzen ze kunnen nu zoveel informatie opnemen en verwerken.
Natuurlijk geef ik na haar reactie op de baby het niet op. Ik sprak bijna dagelijks over dat ze binnenkort een broertje of zusje krijgt en dat hij/zij dan ook bij ons komt wonen. Ik betrok haar ook bij het kopen van baby spullen zodat ze zag dat er toch echt een baby bij komt. Ze vond het zelf ook leuk dat we dat samen gingen doen en regelen.
Naarmate begon ze het meer te begrijpen want ze zag mijn buik natuurlijk ook groeien. “Baby!! Een baby in mama’s buik!” roept ze nu non-stop. Ze is niet meer weg te krijgen bij mijn buik. De hele dag door geeft ze mijn buik kusjes en knuffels. “Baby luier verschonen, baby eten, baby slapen en spelen, baby in bad en kleren aan doen” ze verteld nu zoveel verhalen over de baby en ook aan anderen. Ze moet altijd even laten weten aan visite dat er een baby in mama’s buik zit <mama’s buik is zelfs te zien vanuit de ruimte dus dat hebben ze echt wel door!>. Het is zo leuk en zoet om te zien hoe ze hier nu ineens zo mee bezig is. Ze weet nu ook dat ze een broertje krijgt en wat zijn naam wordt. Dus haar verhalen worden steeds uitgebreider!
Ik ben blij dat zij zo blij is met de zwangerschap. Hoe haar reactie gaat zijn als haar broertje daadwerkelijk bij ons is ben ik heel benieuwd naar. Ik hoor vaak dat de oudste kindjes jaloers worden of het toch eigenlijk helemaal niet leuk vinden. Logisch, alle aandacht gaat nu natuurlijk naar haar en zal dan verdeeld worden.
Ik heb een aantal tips en tricks voor hoe je de pasgeboren baby en de oudste kind(eren) het beste aan elkaar kunt voorstellen. Dit zal ik delen wanneer het bij ons zo ver is!
Hoe heb jij je oudste kind(eren) hierop voorbereid? Laat een reactie achter met jouw ervaring!
The Brands 